Susuyorum

İçimdeki çığlıklar yırtıyor duvarları

Ben susuyorum...

Sadece yağmurun esintisi..

Ve rüzgarın sesi...

İçim ürperiyor

Korkutuyor beni bu serin karanlık...

Hatırımda kalan bir masal

Güven korkudan güçlü derdi.

Tutundum masalıma yine.

Umutlar tükenmez kalem gibiydi...

Biliyordum...

Her karanlıkta kendime dönüyordum..

Güçsüzdüm...

Düşlerimi topluyordum sokak köşelerinden...

Üzerine yağmur damlaları düşerken...

Masallar bile güçlüydü benden.

Yine de son kez...

Ve belki bu kez...

Yaklaşmıştım düşlerime.

Sanki uzaklardan gelen bir ses ve bir nefes

Sanki uzansam dokunacaktım

Bir nefes gibi ensemde

Yine gözlerimi kapatıyordu bir el...

Ve ben geç olsada anladım...

Korkular yersiz değildir hiç bir zaman

Ve sonu olmayan bir yalandır bütün masallar...!

17.10.2007

YaZYaGmUrU